:::...ნებისწერა...:::
ვებინარი — ყოველ ხუთშაბათს, 21:00

36 წლის ხარ? საკუთარი ცხოვრების დასაბრუნებლად ამაში გარკვევაზე უკეთესს ვერაფერს იზამ.

რაც უფრო უახლოვდები 36 წლის ასაკს, სულ უფრო მეტად გიჩნდება გრძნობა: „როგორც აქამდე ვიცხოვრე, როგორც აქამდე გამოვიდა — ასე გაგრძელება აღარ მინდა. არ ვიცი, რა მინდა შევცვალო, არ ვიცი, რატომ მაქვს ეს გრძნობა... მაგრამ ვხვდები, რომ ისე, როგორც აქამდე იყო, არ მინდა.“

დარეგისტრირდი ვებინარზე ↓
📅 ხუთშაბათი 🕘 21:00 (თბილისის დროით) 💻 ონლაინ · ბმული მეილზე მოგივა

ვისთვისაა ეს ვებინარი

იმ ადამიანებისთვის, ვინც 32-დან 39 წლამდე სულ უფრო მეტად გრძნობს, რომ თითქოს ყველაფერი აქვს, ყველაფერი წესრიგშია — მაგრამ რაღაც მაინც ისე არ არის.

ეს გრძნობა ნაპრალიდან მოდის. მარტივი ფაქტი გამოჩნდება: ის, რაც ოდესღაც გვინდოდა, და ის, რაც ახლა გვინდა, აღარ ემთხვევა. და ჩვენ იმ რეალობაში ვართ აღმოჩენილი, რაც აქამდე გვინდოდა — და არა იმაში, რაც ახლა გვენდომებოდა.

ეს თითქოს იმას ჰგავს: ტანსაცმელი, რომელიც ოდესღაც მოგწონდა, დღეს აღარ მოგწონს — მაგრამ გარდერობში ძველი კოლექცია გაქვს. ამიტომ დავარქვი ამ პირველ ეტაპს „ძველი სამოსის მოზომება“.

მაგრამ მერე დგება შემდეგი კითხვა: „კარგი, ვხედავ, რომ აღარ მერგება ეს ძველი სამოსი — ძველი ცხოვრების სტილი და ფასეულობები. მაგრამ ცხოვრება უკვე აწყობილი მაქვს: ოჯახი, სამსახური, მეგობრები, ვალდებულებები. როგორ შევცვალო ისე, რომ არაფერი დავანგრიო?“

რას ვაკეთებთ ვებინარზე — სამი ეტაპი

1. ძველი სამოსის მოზომება

ჯერ ზუსტად უნდა გაიგო, რა იწვევს ამ გრძნობას შენში, და რა არის ის, რაც აღარ მოგწონს და შეცვლა გინდა.

ამისათვის გავერკვევით, რა გვინდოდა ცხოვრებისგან ბოლო თვრამეტი წელი, მას შემდეგ, რაც სრულწლოვანი გავხდით: რას ველოდით, რისკენ ვისწრაფოდით, და როგორ წარვმართეთ ჩვენი ცხოვრება და მოქმედება ამ მომენტამდე. სპეციალური სავარჯიშოს მეშვეობით ყველაფერს, რაც ოდესღაც გვინდოდა, დღევანდელი თვალით შევხედავთ და დავსვამთ კითხვას: ისევ იგივე მენდომებოდა?

2. ახალი სამოსის შერჩევა

აქ ნებისწერის მეთოდოლოგია გვეხმარება, სწორად შევაფასოთ, რა დავტოვოთ, რა შევცვალოთ, და საიდან დავიწყოთ ეს პროცესი. ისე, რომ არავის ეწყინოს, და ცუდად არაფერი გამოგივიდეს.

ჯერ ზუსტად გაზომავ, რა შეიძლება დაინგრეს, და რა საფასური დაგიჯდება, თუკი დაინგრევა — რომ თვალი გავუსწოროთ იმას, რისი გვეშინია. შემდეგ ვეძებთ გზებს: რაც ჩამოსანგრევია, ჩამოინგრეს, მაგრამ ისე, რომ ეს საფასური არ გადაიხადო, ან რაც შეიძლება ნაკლები გადაიხადო. ხოლო რაც შესანარჩუნებელია — როგორ შეინარჩუნო ისე, რომ ძველში არ დაგაბრუნოს.

შედეგად გაქვს კონკრეტული გეგმა, როგორ დაიწყო ცვლილება უსაფრთხოდ.

3. ახალი სამოსის მორგება

და როცა ძველის გაშვება გამოგივა, და ცხოვრება იმისკენ წაგიყვანს, რაც გინდა — არის ერთი საფრთხე. თავიდან კარგად იწყებ, გამოგდის... ცოტა ხანი — და მერე ისევ ძველი ჩაგითრევს. უკან ბრუნდები, და ნასწავლი და აღმოჩენილი იკარგება.

ამიტომ ნებისწერის თეორემა გაჩვენებს ორ მთავარ შეცდომას, რის გამოც ძველში ბრუნდები და ახალს ვერ ინარჩუნებ: ახალი ტანსაცმელი ან არ გერგება, ან მოირგე ისე, რომ თავს ძალა დაატანე და იძულებული იყავი. აქ არც ნებისყოფა და არც რამე სხვა არ არის გადამწყვეტი. უბრალოდ უნდა მოგერგოს, რომ უკან არ დაბრუნდე.

ამისათვის მოიზომავ რამდენიმეს, სანამ არ იპოვი იმას, რაც მართლა გერგება. და გექნება ორი წესი: როგორ მოიქცე, როცა ძველი გექაჩება, და როცა ყველაფრის ერთბაშად შეცვლა გინდება.

რა გეცოდინება ვებინარის ბოლოს

  • რა იწვევს შენში იმ გრძნობას, რომ „აქამდე როგორც იყო, ასე აღარ მინდა“ — და საიდან მოდის ის.
  • რა დატოვო, რა შეცვალო და საიდან დაიწყო, ისე, რომ უსაფრთხოდ დაიწყო ცვლილება.
  • რა ორი შეცდომა გაბრუნებს ძველში — და როგორ აიცილო ისინი.
  • როგორ დაალაგო ყველაფერი ისე, რომ ცხრა წელიწადში, როცა რეალური შუა ასაკის კრიზისი გელის, მწყობრში გქონდეს და მზად შეხვდე — ისეთი ცხოვრებით, რომ ეს გარდამტეხი პერიოდი დიდად ვერც იგრძნო.

დარეგისტრირდი ვებინარზე

შეხვედრის ბმული ელფოსტაზე მოგივა. ვებინარი ყოველ ხუთშაბათს, 21:00-ზე იწყება.

ლევან ბახია :::...ნებისწერა...::: ავტორი — ვებინარს თავად უძღვება.